در خوابهای کودکی ام ،هر شب،صدای زنی را می شنیدمکه بی آنکه من او را و او مرا بشناسدبا من سخن میگفت ...صبح که بیدار می شدمساعت ها حرف نمیزدمرو به پنجره افکارم سکوت می کردم انگار هیچ گاه به پایان نمی رسید انگار…بیش از هزار پنجره داشتو در تمام پنجره هایشزنی بود که دست تکان می داد آنگاه در چارچوب پنجره ه...